Zon en zee

Half negen (bij jullie half tien) en toch de Karinvan maar ingegaan. Fris windje vanaf zee.
We pakken de draad van het verslag maar weer even op, dat is fijn voor de chronologie.

Allereerst: het is heerlijk!
Wat is er heerlijk? Het weer, het leven en het land. Portugal is mooi en gevarieerd.

Het laatste stukje N2
Na het Skip drama (hij doet het weer prima) en de tegenvallende plek, weer en route.
De N2 vervolgend en het voornemen om eens een dag echt de toerist uit te hangen, weer op pad.
Het geografisch middelpunt van Portugal was een bezienswaardigheid op zich. Een grote zuil, koffiekraampjes en natuurlijk een souvenirwinkel met meuk. Leuke daar was wel dat de mevrouw Skip verwende met een stukje spek en ons met een diploma, een roos en boekjes.
We kochten er een N2 t-shirt, gewoon voor de heb (als pyama).
Op het gele briefje stond vervolgens dat we een paar mooie molens zouden kunnen zien.
Een hobbelweggetje omhoog en ja, daar stonden de molens,
Na deze zijwegen werd het wel tijd om een overnachtingsplek te zoeken. Die zijn opvallend dun gezaaid langs de N2 en dus weer van de weg af om te zoeken naar de camping in Ortega. Helaas gesloten. Toch stond de plek ons wel erg aan en dus besloten we gewoon op de parkeerplaatsen langs het meertje ons kamp op te slaan. Nadat de families die er de hele dag hadden gezeten vertrokken waren, was het een gouden plek.
Stilte en een prachtig uitzicht op water.

En weer op pad…de N2 moet per slot van rekening afgereden worden.
Ik kan geen KURKEIK meer zien! Deze dag kan uit de boeken geschrapt, qua wegen en qua overnachting. Een stadscamperplaats is niks voor mij. Hutje mutje en geen boe of bah van mede slachtoffers. Wat een kutplek (Evora).
Voor de volgende nacht samen met Antoinette gezocht naar een leukere plek om te slapen (en in het wild). In de routeplanner werd dus Barragem do Roxa gezet. Een Barragem is een stuwdam en daar ligt dus een stuwmeer bij. Kijk, dit zijn de betere plekken!
We zakten af naar het water en stonden heel alleen met uitzicht op het stuwmeer.
De geitenhoeder en zijn hond waren ons enige gezelschap.

Omdat onze koelkasten leeg raakten moest er eerst ingekocht worden de volgende morgen en daarna op weg naar Ameixial. Een klein dorpje waar het gemeentelijke voetbalveld tot camperplaats is omgebouwd. Een beetje kaal maar wel alles voorhanden (water, stroom, douches en wc) gratis en voor niks.
Minder mooi dan aan het stuwmeer, maar voor Skip een gave plek….lekker ballen en zelfs spelen met de honden van de Duitse buren.

Ondergronden zijn wel een ‘dingetje’ voor Skip. Die grasaren maar ook van die akelige steekklitten maken hem er niet vrolijker op. Gelukkig snapt hij inmiddels wel dat de borstel in snor en nek hem helpt om ervan af te komen. Dat is een beetje de ochtendroutine. Kroelen en daarna de borstel over de plekken waar die klitten irritant zijn. Hij laat het (met frisse tegenzin) toe.

Na Ameixial besloten we om Faro te laten voor wat het is en onszelf een minivakantie te gunnen in Albufeira. Hoogzomer een overbevolkt stukje Portugal maar nu in mei is de stadscamping acceptabel rustig. Drie zwembaden, een restaurant, wc en douche op loopafstand en ouderwets winkelen in Albufeira (als je wel oplet welke route je fietst). Lekker de toerist uitgehangen en een paar leuke ‘kleertjes’ gescoord.
Drie overnachtingen vonden we wel de moeite waard. Weer eens onder de mensen en gewoon niks doen. HEERLIJK.
Fantastisch weer en heerlijk voor het eerst gezwommen.

Aan alle lol komt een einde, want we wilden weer door.
Drie nachten is wel een beetje de max op dezelfde plek.
We wilden echt vlak langs de kust vanaf Albufeira, maar de weersvoorspellingen voor het uiterste puntje waren gewoon niet lekker. Van 28 graden naar 17 (en zwaar bewolkt) was dus geen goed idee. Daarom even wat meer meters gemaakt vandaag en om half één reden we Quinta do Rossi, net boven Villa Nova de Milfontes, op.
Het is een beetje hippie plek met veel rommelige hoekjes.
Vanmiddag dachten we even naar het strand te fietsen, helaas Pindakaas, een vette zandweg, waar met Skip in de kar niet echt lekker over te fietsen was.
Wel de zee gezien, maar op afstand.
Morgen een nieuwe poging, gewoon over asfalt en zonder Skip in de kar.
Die doe ik geen plezier met deze strandopgangen, die echt barsten van de stekels.

(Links naar de campingplaatsen volgen later net als een fotoboek)

3 thoughts on “Zon en zee

  1. Ik heb van Ger de tip gekregen dat Villa Nova de Milfontes ook heel mooi is en dat was ook zo. Maar goed er zijn daar veel leuke plekjes. Genieten maar

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top