Tour de memoires

Van die lunch met de buurman kwam niets, verkeerde planning. Ook kwam ik Mr. Ducato niet tegen op de eerste dag in Mausanne-les-Alpilles op Camping Les Romarins.

Reisverslag
Vanuit Les Salles du Verdon reed ik een prachtige lange route (via de overkant van Lac de Sainte Croix). Je had wel een paar kilo voorstellingsvermogen nodig, want de lieflijke lavendelvelden zijn nu natuurlijk zo kaal als de neten. Bomen vol met olijven en de wegen vol met trekkers waarop de geplukte druiven (opvallend klein) gestort waren.
Het was miezerig en grijzig, maar dat maakte de rit niet minder mooi.
Nog steeds het betere slingerwerk en rotondes en uithollingen overdwars om door de dorpjes te cruisen.

Camping Les Romarins is een heel luxe municipal die tegen een levendig Provençaals stadje aan ligt. Terrassen te over en zelfs drie bakkers, zodat het loopritme met Skip een beetje standaard wordt.

‘s Morgens de grote ronde om even te stoppen bij de bakker voor een Pain Chocolat en een Croissant (ik begin mijn eigen gebakken brood met kaas wel te missen).
Rond een uur of vier weer een lang rondje en dan op een terrasje een wijntje of biertje.
Het avondeten doe ik het liefst bij de KarinVan, het is te snel donker en ik ben als de dood dat ik de weg kwijtraak.
Op de tweede dag kwam daar ineens Mr. Ducato voorbij steppen. Hij had op de grote camping (144 plaatsen) een achteraf stek gekregen en ik stond redelijk verstopt aan de achterkant van de camping.
We hebben we een prima lunch genoten in een atelier-achtige restaurant tuin en de avond dozenwijn drinkend doorgekletst.
De avond voor het slapengaan gebruikt om toch al wat reisklaarder te worden, omdat er wat regen voorspeld werd. De luifel vast in. Telefoonnummers uitgewisseld en en route!

Op naar Dieulefit
Ik boekte de camping waar Paul en ik 20 jaar geleden ook gestaan hebben.
23 september was de dag die we ‘onze verkeringsdag’ noemden en dan ook altijd wat extra’s deden met eten (vaak lekker uit eten).
De rit vanuit Mausanne heb ik gebruikt om naar liefdesliedjes te luisteren en te genieten van de prachtige omgeving. Bekende namen van dorpjes en een wisselend gemoed, was dat nou wel slim?
Er waaide een forse en koude noordenwind onderweg en de herkenning van de looproute vanaf de camping naar het dorp was er een die ik met gemengde gevoelens herkende.
De camping zelf is inmiddels weer zo’n club camping en staat bijna vol met pipowagens, huisjes en glamping tenten. (Voor de liefhebbers, bij de wat luxere uitvoeringen heb je er zelfs een Jacuzzi bij). De camping heeft 3 kleine zwembaden (best slim) en af en toe een foodtruck voor voedsel. Gelukkig ook een broodjeservice.

Toen de spullen stonden gelijk maar een tour de memoires gemaakt. De herkenning van het terras waar we altijd koffie dronken, maar nu alleen en in een koude wind, maakte dat ik de dag in mineur afsloot. Toen ik om zeven uur de hamburger met friet opgehaald had, besloot ik voor het eerst deze vakantie, om de avond binnen in de bus door te brengen.
Het was de eerste KUTdag, gewoon dippig en vooral heel koud.

Vandaag is het echter heerlijk weer. Een strakblauwe lucht, zon en een prima temperatuurtje. Skip heeft inmiddels zijn 4e loopje gedaan, gebald en gegeten en ik zit aan mijn aperatief. Vanmiddag even gezwommen en veel gelezen vandaag.
Vanavond moet er maar weer eens gewoon gekookt worden en mag de speciale fles wijn uit de Elzas open worden getrokken.
De diepe dip is voorbij en het einde van de vakantie begint in zicht te komen.

Mijn plan voor de terugreis.
Ik zet de routeplanner op Arabellaplantsoen, tolwegen en snelwegen vermijden en stop met rijden als ik geen zin meer heb.
Maar ja…..het morgen zo weer anders zijn. 

6 thoughts on “Tour de memoires

  1. Weer een mooi en (h)eerlijk verhaal. Echt leuk om zo op afstand een beetje mee te reizen. Goede reis, doe kalm aan in nl schijnt niks veranderd en boer zoekt vrouw is weer begonnen. In Portugal gaat de temperatuur naar zomerse waarden, maar ök hier vroeg donker, 8 uur.

  2. Mooi om met je mee te reizen op deze manier. De 23e is mijn trouwdag (dit jaar ons huwelijk volwassen met 18 jaar) en ook de sterfdag van mijn vader. Bijzonder om te zien dat deze dag ook voor jou bijzonder is. Geniet van elke kilometer!

  3. Ik heb eerlijk gezegd nul komma nul met campers, maar als ik jouw verhalen lees begint het haast een beetje te kriebelen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top