Iets eerder dan gepland, maar ik ben weer (lekker) thuis, na bijna twee maanden op pad geweest te zijn.
Deze keer heb ik zelfs geen tussentijdse updates geplaatst hier, gewoon geen inspiratie denk ik. Dus nu even een overzicht en een evaluatie.
Waarheen ging de reis.
Dit keer had ik geen vaste afspraak met een (of meerdere) reismaatjes.
Tijdens de Paasdagen ontstond echter spontaan het plan om samen met Antoinette in de baai van de Somme en daarna een stuk langs de Loire te gaan fietsen.
Na Pasen, in Noord Limburg, ben ik alleen doorgereden naar Zuid-Limburg omdat ik een paar camini’s wilde lopen. Heerlijk weer, prachtige camping en ook nog even lekker bijgepraat met Jel die vlakbij woont.
Daarna naar een camping net buiten Ieper (België) omdat ik die omgeving gewoon heerlijk vind.
Frisse nachten en zonnige dagen.
Nog even een mislukte lelijke en onveilige camperplaats tussendoor en daarna naar een Boerderijcamping in Le Crotoy (Baai van de Somme) voor een paar nachten. Hier sloot Antoinette aan.
Vanaf dat moment hebben we echt heel veel gefietst (bij thuiskomst dinsdag zag ik dat ik ruim 700 km extra op de teller heb staan).
De baai van de Somme is fantastisch om te fietsen, overal prachtige fietspaden en veel variatie in het landschap. Soms het land in, soms alleen langs water.
We zijn na een paar dagen overgestoken naar de andere kant van de baai (Boismont) om daar ook een rondje te maken.
Door naar Pont-de-l’Arche om langs de Seine en Eure te fietsen. Daarna Chartres en de start van de Loire route. Stuk voor stuk fijne campings langs de route (heel erg rustig) en prima fietsweer. Duidelijke routebordjes en goede fietskaarten.
Heel soms een buitje en vaak was het net te fris om ‘s avonds lang buiten te zitten.
Op 9 mei zagen we, vanaf de camping in Paimboeuf, in Saint Brevin de Loire de zee in glijden. Op 10 mei ben ik alleen verder gegaan omdat Antoinette meer tijd over heeft dan ikzelf.
Het weer werd een stuk minder lekker, vooral veel regen en dus besloot ik dwars door Frankrijk over te steken naar Duitsland om langzaamaan terug naar boven te reizen.
Mulhouse in de routeplanner, rijden tot de zon schijnt en op 12 mei stond ik bij Colmar midden in een dorpje in de Elzas. Vandaaruit wat gewandeld, gefietst en wijn ingekocht bij Schoenheitz. Vanaf de camping (La Route Verte) is alles wat je nodig hebt op loopafstand. Bakkertje, Pizzeria en de slager.
Matige weersvoorspellingen en een slechte camping met Hemelvaart maakte mijn zin in reizen er niet groter op (later wat meer over de gemoedstoestand) en ik wist niet hoe snel ik weg moest komen vanaf Steinach. Wat een verschrikkelijke camping!
Een paar nachten langs de Rijn (Bacharach) even langs de Lahn en een nachtje op een gloednieuwe camperplaats aan de Mohnsee.
Veel natte pakken op de fiets en veel frisse dagen.
Ik ben geëindigd in Emmen om daar heerlijke warme en zonnige Pinksterdagen mee te maken in warm gezelschap van vrienden Aly en Willem. Heerlijke afsluiting.
Reflectie
Voor ik vertrok, zat ik in een forse dip. Het besef van alleen zijn en vooral alleen reizen hakte er weer even diep in. Het missen deed ineens weer heel veel pijn. Daarom had ik mezelf ook echt opgelegd om alleen te starten met reizen. Doorbijten en proberen de mooie dingen te blijven zien. Daarna een tijdje samen reizen is fijn, want aanspraak, samen eten, borrelen en ervaringen uitwisselen.
Gelukkig is Skip ook gezelschap maar die zegt wel erg weinig terug. Ik mis echt soms een praatje her en der.
Mores
Wat me nog steeds opvalt is dat de mores op campings en camperplaatsen sinds corona veranderd is. Het is voor een solo reiziger hard werken om in contact te komen met mensen. Het gebeurt zelden dat een ander spontaan een praatje maakt of mij/ons uitnodigt voor een bakkie/borrel. In restaurants krijgen alleen eters matige plekken toegewezen en ook als de campingbaas bepaalt waar je staat is een solo camperaar vaak slechter af (ergens in een hoekje). We betalen eigenlijk teveel en zeuren daar zelden over.Dus meelezers en reizigers…..maak wat vaker een praatje in plaats van dat in je eigen bubbel te blijven hangen.
Komend jaar ga ik eens zien of ik een club kan vinden die opkomt voor de solo reiziger.
Ook denk ik dat ik op Campersolo een plekje ga maken om reisgenoten te kunnen zoeken en koppelen.
Alleen reizen is soms heerlijk, maar soms ook wel erg alleen.
Half/half is ideaal en dat was dit keer het geval.
De bus is schoon en leeg, hoogzomer gaat ie niet van de plek…eind augustus begin september wel weer.

4 thoughts on “Lekker warm weer thuis”
Wij hebben op twee campings van de ggg-campings gestaan. Beide hadden standaard einde dag een borrel waar iedereen welkom is maar er ook niet raar gekeken wordt als je wegblijft. Wel vooral Nederlanders.
Wij vonden het fijne, gezellige, campings. Welicht die eens in een tour opnemen.
Prettig openhartig. Veel reisverhalen gaan over vrijheid, maar veel minder over de momenten waarop vrijheid ook eenzaamheid kan betekenen. Je bent gegaan! Yo, respect, je weet zelf :-). Ik hoop dat je idee om solo-reizigers makkelijker met elkaar in contact te brengen van de grond komt. Ik breng je oproep meer dan regelmatig in praktijk. Vaker een praatje maken kost weinig en levert beide kanten vaak voldoende op.
Het is ook gewoon niet niks! En ondertussen ga je wel op reis! En gelukkig neem jij jezelf overal mee naar toe! Liefs!
Alleen reizen op weg naar vrienden vond ik geen probleem maar zoals jij het doet zou ik denk ik erg moeilijk vinden. Ik reis niet meer, dus heb er ook geen zorgen over. Zoals gezegd, goed dat je het doet Karin.