Nee, ik ga geen beschrijvingen van campings geven en de route ook niet beschrijven. Later voeg ik wel de pareltjes toe aan de lijsten en de Google maps.
Doordat ik met Polarsteps verslag deed, merk ik dat ook de reisbeschrijvingen niet zo heel belangrijk meer zijn.
Het was een prima maand op pad!
Samengevat
Gemiddeld genomen hebben we uitstekend weer gehad.
Heel soms een buitje, maar bijna alle dagen droog.
Je merkt wel dat de herfst snel toeslaat nu (en de afgelopen week). De eikels knallen je om de oren, ook onderweg.
We hebben nul meters op de snelwegen gemaakt, alleen de heen- en terugreis heb ik even doorgekacheld over de A28.
In totaal hebben we 1643 km gereden, dat is weinig voor 4 weken onderweg.
Elke keer een klein stukje opschuiven en voor de lunch op de nieuwe slaapplek.
Op bijna alle plekken waar we gestaan hebben was er zwemwater, ik vind dat echt heerlijk!
Meertjes en riviertjes zijn fantastisch om in te drijven of zwemmen.
We hebben echt prachtige ritten gemaakt en goed gesnoven aan de omgeving, toch wat te weinig ‘echt gezien’.
Indrukwekkend vond ik Sachsenhausen, maar vooral de tegenstelling NU en TOEN. Of liever gezegd de overeenkomst. Overal in Mecklenburg en Brandenburg hingen akelige AfD posters, dat voelde zo fout.
Het geleerde
Zoals in de vorige post beschreven was het verwachtingsmanagement om met vier vrouwen te reizen niet goed geregeld.
De laatste periode, toen ik weer samen met Antoinette reisde snap ik ook dat José en Gerdien het gevoel hadden niet goed aangehaakt te raken. De zomerreis met Antoinette is er een soort ‘zo doen we het’ ingeslopen. Daar zijn we geleidelijk aan naartoe gegroeid en aan gewend geraakt.
Prima, maar dan niet meer samen met anderen gaan reizen of echt heel stevige afspraken maken.
Wat ik wel gemist heb deze maand: lekkere lange wandelingen en lange fietstochten.
Natuurlijk ben ik elke dag vier keer op pad met Skip, maar ik merk dat we de overnachtingsplekken soms niet kiezen op wandelen en fietsen.
Alles bij elkaar heb ik ruim 100 km gefietst deze maand, te weinig!
De laatste dagen was ik inpakmoe en dat wil ik voorkomen. Hoe????
En nu ?
De bus is schoongemaakt en staat weer even geparkeerd. In december komt de KarinVan weer van zijn plaats voor de Wintersolo.
Voor 2025 staat er nog niets in de agenda, nou ja, met potlood staat half mei in de agenda om er weer even tussenuit te gaan. Dit keer geen twee maanden denk ik, in verband met andere plannen/voornemens.
Ik ga even nadenken of het een samen, een groep of toch weer eens alleen reis wordt.

2 thoughts on “Kous bousen…weer thuis”
Dus al met al, mooi en ook wel fijn om weer thuis te zijn Karin.
Goh, grappig om de uitdrukking “kous bousen” te lezen. Mijn vader zei dat vroeger. Heb het daarna niet meer gehoord. groetjes Marianne