Il pleut

Ineens besloot ik, dat vrijdagavond afreizen naar Emmen slimmer was.
Alles was al ingepakt, de was gedraaid, het huis gepoetst en meer onzinnige dingen waren gedaan. Dan ga je eigenlijk vrijdagavond in de wachtstand, slaap je matig en zijn er zaterdagmorgen weer een aantal herhalingen van zetten.

Anyway, vrijdagavond op naar Emmen.
Waaaaat, Emmen? Dat ligt niet op de route naar Spanje. Klopt!
Maar ik wilde per se bij mijn lieve vrienden langs, voor het grote vertrek.
Ik wilde ze even laten meegenieten van de nieuwe KarinVan, maar ook wat slimme tips ophalen. Daarbij komt, dat het een prima relaxte vakantie start is,  op bekend terrein en toch een beetje vakantiegevoel.

De zaterdag (Koningsdag) telt dus als 1e vakantie dag: Emmen
Willem op de ladder om de plakletters @DeKarinVan weer ergens te plakken. (Dit was zijn 3e bestelling). Dit keer zit de sticker aan de achterkant, al mijn achterliggers zien dus dat het de KarinVan is.
Onder het bed zit een open ruimte en ik maakte me al een beetje zorgen of Skip daar niet in zou kukelen. Aly maakte dus een ‘gordijntje’ onder het bed. Daarnaast kreeg ik een fantastische slinger met gehaakte klaprozen. (De vorige keer dat ik daar was, heb ik een poging gewaagd met een ‘magische ring’, haken is niet mijn ‘ding)

In de loop van de dag werden er wat kleine aanpassingen gedaan en dingen uitgeprobeerd.
De brandblusser hangt en de eerste hulp dingen zitten op grijpafafstand.
Vrijdagnacht heb ik mijn eerste nacht in de KarinVan geslapen (als een blok) en zaterdag was de ultieme reistest, Skip erbij.
Ik dacht dat het bed te hoog was voor Skip om in te springen en dus was er een bedje op de voorstoel en er lag een kussen op de grond. Hij reist in de bus in een reisbench, omdat ik niet wil dat hij me onderweg afleidt. Trouwens, honden mogen niet op de voorstoel.
Ik had me voor niets zorgen gemaakt. Toen ik op het bed kroop om een lichtje aan te doen en mijn dekbed vrij te maken, zat mijnheer ineens achter me op het bed.

De eerste echte reisdag: op naar Clervaux (Luxemburg).
Over Duitsland natuurlijk en in no-time dus de eerste Stau, daarna een Unfall (auto over de kop OP de vangrail) en verschillende wegwerkzaamheden.
De reis is eigenlijk heel voorspoedig verlopen, geen gekke dingen in de bus (lampjes enzo) alleen piepende remmen soms, maar daar maak ik me geen zorgen over. APK gekeurd en de grote beurt gehad, met maar 28000 kilometer op de teller. Irritant soms, maar het went.

Op de een of andere manier dacht Google dat het wel goed voor me was om het betere klim- en bochtenwerk nu maar gelijk te oefenen. Gelukt!
De bus is stabiel, geeft aan wanneer er geschakeld moet worden en loopt als een zonnetje.
Om even voor half drie reed ik de camping in Clervaux op. Een vriendelijke ontvangst (in het Nederlands) en een uitstekende 1e keer op de camping plek (alsof ze het wisten). Recht vooruit erin (verhard) en recht achteruit eraf.
Een kabbelend beekje voor mijn neus en een ruime plek. Een grotere camping, maar dat heb je niet in de gaten vanwege de inrichting van de camping.
Na een stevig rondje met Skip, even bijkomen en gelijk eens aan de wandel naar het stadje zelf. Leuk, er was een wijnproeverij…..maar helaas was het weer spelbreker. Rose in de regen heeft het niet.

De eerste KarinVan genietingen
In no-time sta je. De WC is goud waard! De kachel is wel erg snel lekker warm (op Diesel). Omdat er een boiler in zit kan ik ook gewoon warm afwassen (bij regen toch wel erg lekker).
Het bed ligt heerlijk.
Ik kan gewoon rechtop staan aan het aanrechtje en alles heeft een eigen plek. Ruimte genoeg. Vooral dat laatste rondje plassen en tandenpoetsen kan nu gewoon in de bus.
Er hangt een checklist bij de deur, want ik moet nog wel wennen aan de knopjes en dingen die aan- en uit moeten. (schuifje op de wc pot 🙂)
Ook de aangelaste balk, waar de fietsendrager op staat, verdient aandacht. Als ik de pin er niet in doe, gaat de fietsendrager zwaaien.

Dag 3: Op naar La douce France
Vanaf Luxemburg naar Troyes (vlakbij dan, in Clery sur Aube).
Google was in de war en onderweg dacht ik echt dat de hand van Paul mijn route plande. Natuurlijk is het onzin, maar het voelde echt of hij erbij was. Door Orval (zijn bier) en her en der plaatsen waar wij ooit waren. Gek genoeg helemaal geen logische route, maar wel heerlijk om te rijden.
Toen ik onderweg het groene bord naar Troyes voorbij zag komen, heb ik Google (of Paul) de pas afgesneden en ben de borden gaan volgen.
Al met al een heerlijke route, bijna geen snelweg (tolwegen vermijden) en lege wegen.

Vorig jaar, toen ik met de jongste op pad was, hebben we dit gebied al verkend. Ik weet bijna zeker dat de camping waar ik nu sta, toen door mij afgewezen werd als rommelig.
Dat klopt, het is een rommelige plek, maar een prima camping. Ook hier kreeg ik weer een plekje aan het water en vlak bij de camper voorzieningen. De eerste keer de wc cassette geleegd en morgen even met de slang water tanken. EN MIJN EERSTE CROISSANTJES BIJ HET ONTBIJT MORGEN!
Bij aankomst was het eigenlijk prima weer en heb ik met Skip het meertje rondgelopen. Daarna een tijdje met hem gebald en vanmiddag nog een rondje.
Hij is wat van slag. Eten is dan ingewikkeld, maar ik weet dat dat goed komt als we wat langer onderweg zijn.

Terwijl ik dit tik, hoost het buiten, voelt dus een beetje als thuis.
Vanavond in de bus gekookt (net als gisteren), want de Cadac uitpakken is wat teveel van het goede.

Morgen weer verder naar Argenton sur Creuse (tussen Bourges en Limoges). Ook deze route heb ik al eens gereden, maar nu pak ik wel snelwegen (en geen tolwegen).
Daarna weet ik het niet, want ik hoop woensdag of donderdag bij de reisgenoten aan te sluiten.

Ik ben (ondanks het zeikweer) best blij en tevreden en soms zelf genietend gelukkig.

11 reacties op “Il pleut

  1. Wat heerlijk om te lezen dat alles loopt zoals het loopt.
    Dat klinkt echt als vakantie!
    Ik weet zeker dat jullie allebei gaan genieten van @DeKarinvan(III)

  2. Kwam je link tegen en heb je verhaal gelezen, ben gek op reisverhalen nl. Hoop op meer, je schrijft fijn!

  3. Mooi om te lezen Karin, dat genieten komt goed, Het weer is minder een spelbreker met zo’n auto.
    En binnen een paar dagen ois wegrijden ook geautomatiseerd. Laden dicht, toilet schijf etc. Vergeet de stroomkabel niet als je die gebruikt.

  4. Genieten, dat gaat het worden..
    Altijd de tijd nemen voor je weer vertrekt, dan komt het goed…water altijd vol, wc te leeg.
    Wie doet je wat

  5. Wat leuk om te lezen karin….blijf het bijzonder knap vinden dat je alleen reist met een camper.
    Tuurlijk heb je ook reisgenoten , maar toch doe je het maar
    Genietse nog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top