Ja hoor, geen walstroom. Dat was het eerste dat getest werd toen ik woensdag bij Aly en Willem de oprit opreed. Na wat stekkerwisselingen bleek dat de verloopstekker stuk was, opgelost dus. Na een bijklets en wandelsessie werd de KarinVan weer in gebruik genomen voor de nacht. Skip genoot in elk geval. Hij weet precies waar hij wel en niet mag liggen (en kruipt dus steeds dichter bij ‘s nachts).
Ik wachtte tot Antoinette meldde dat ze in Exloo stond, want vanaf Weerdinge is het 9 minuten rijden. Toevalligerwijs reed ik achter Tea de camping op. Ons clubje was compleet.
Maar er waren inmiddels al een aantal andere solo’s die ook hun plek gevonden hadden.
Het was dus een prima idee geweest om op de website Campersolo aan te kondigen dat we er zouden staan. Wie wilde kon aansluiten en dat werden er uiteindelijk 13.
De camping in Exloo is ruim opgezet en het was er heerlijk rustig. In de omgeving kun je fijn wandelen, fietsen (knooppuntroutes) en naar Exloo of Valthe voor boodschappen.
Hoewel het de eerste dag best fris was, wilde ik zoveel mogelijk van de buitenlucht genieten. Dus de stoel eruit, bal voor Skip en gooien maar.
Om vijf uur bleek het nog te fris om buiten te borrelen, maar er is op de camping een prima slecht weer voorziening, dus daar werd geborreld.
Het ‘groepje van drie’ werd gelijk een groepje van vier voor het avondeten. Eigenlijk is dat ook zo de andere dagen gebleven. Verhalen uitwisselen (4 weduwen), heel veel oh ja momenten en evenveel lach momenten. Heel erg gezellig met af en toe een vleug diepgang en verdriet dat om een hoekje keek.
We hebben gelijk de laatste week van augustus geprikt en geboekt om dit leuks voort te zetten.
Tijdens de samenkomst momenten (ieder deed wat hij/zij wilde, maar koffie en borrel is gezamenlijk) bleek wel dat er onduidelijk was wat wij nu doen en wat campersolovrienden doen. Deze laatste is een stichting die al langer bestaat en echt veel activiteiten ontplooit. Jammer alleen is, dat er bij deze activiteiten ook koppels (solexen mensen die eerst solo waren) aanwezig zijn.
Het is natuurlijk zo gegroeid. Je gaat naar een solo bijeenkomst en ontmoet iemand. Dan ben je in principe geen solo meer. Omdat organisatoren van Koffiekletsen soms een nieuwe relatie vinden (of bestuursleden), is het logisch dat solexen daar aan mogen sluiten.
Ikzelf vind het vervelend om bij koppels aan te sluiten, dus hebben we ook besloten om een tegenzet te doen. Een borrelklets (mail is net de deur uit).
Ik heb sowieso een broertje dood aan oude jongens krentenbrood.
Nieuwe solo’s hebben door het idiote besluit van de NKC door de solokoerier en solo activiteiten stop te zetten dus echt geen plek om info te vinden en ergens bij aan te sluiten. Foei nog steeds!
Het heeft ze leden gekost en ik hoop oprecht dat solo’s ook hun lidmaatschap opzeggen.
Verder met Pasen
Op zondag hebben we genoten van een asperge maaltijd, bereid door Wouter (met wat hulp van anderen). Het lekkerste was trouwens de erg makkelijk te maken hollandaise saus.
Zakje droge kaassaus bereiden als dit gebonden is er Hellmann’s mayo doorlepelen.
Fietsen, wandelen, niksen, borrelen, taartjes eten en de avonden lekker in de KarinVan.
HEERLIJK!
Alles is getest, de boodschappenlijst is aangevuld en de was draait.
Komende dagen nog even flink werken en de bus verder vullen.
We zijn klaar voor Spanje!
(Oh, over de uitgelichte afbeelding: ik grapte met mijn dochter op 1e paasdag over ‘waarlijk opstaan’ helaas deed de Paus dat de volgende morgen niet meer).