En weer verder

Na de rommelcamping in Villa Nova de Milfontes besloten we een toeristisch dagje te doen, tijdens het weer iets opschuiven in Portugal.
Van vriend Ger MOESTEN we Porto Covo bekijken en van de buurman op de camping, de huisjes op palen.
In elk geval vergezichten over zee, rotsen en nog steeds heerlijk weer.
De overnachtingscamping was er een die we niet in de 5 sterren lijst zetten. Kleine plaatsen en in the middle of nowhere.

Omdat we geen vastomlijnd plan hebben (en nog steeds alle tijd), besloten we af te reizen naar ‘de mooiste camping van Portugal’ Markádia. Een camping van 10 hectare waar je zelf je plaats mag uitzoeken, zolang je maar 10 meter van de buren wegblijft,
Na wat heen en weer draaien (schaduw is best belangrijk bij 30 graden en de ondergrond voor Skip ook eigenlijk wel), vonden we een prima plekje achter elkaar.
De camping ligt aan een stuwmeer en heeft een klein strandje waar je het water in kunt gaan.
Dat hebben we een soort van constant gedaan dus. Antoinette met een ligbed in het water en ik liep heen en weer, omdat ik Skip niet te lang alleen wilde laten.
Hier ontmoetten we een echtpaar dat wederzijdse kennis met Antoinette deelde. Omdat we Pizza’s besteld hadden, konden we dus gewoon lekker borrelen met de buren.
Het borrelen mondde uit in veel borrels en voor het eerst werd er te veel gedronken.
Tegenover ons stond een Zwitser die bij de zonsondergang figureerde voor de uitgelichte foto.

Weer op pad, iets meer het binnenland in, weer rondje kurkeiken en nog steeds lege wegen.
Drie nachten op Camping Alentejo en een plekje vlak bij het zwembad. Ook hier weer loopjes naar het water en weinig doen. Met de camping-taxi wel naar EvoraMonte de stad van marmer. De markt bleek een ‘meukmarkt’ te zijn en het stadje was niet echt om over te juichen. Omdat het bloedheet was en Skip het echt opgaf, zijn we op een terras gaan zitten en hebben daar de tijd echt uitgezeten. Geluncht en daarna wachtten we op de taxi terug.
Qua markten hebben we gewoon nog niet echt geluk gehad. Maar we hebben nog tijd.

Doorrr na drie dagen warm, zwemmen en niksen.
Op naar Constanza, waar ik helaas op een smal paadje mijn linker buitenspiegel aan gort liet rijden door een wegpiraat. Kijken via de dodehoekspiegel went snel (niet ideaal, maar het moet maar even zo).
De bedachte camping was een draak van een ding, dus googelde ik op een camping dichterbij. Dom dom dom, door zoveel campings gezien te hebben, reden we aan op de camping van de jonge hollanders waar we de volle mep moesten betalen voor slechte plaatsen. Daar gaan we niet meer staan, zeiden we toen….dus weer zoeken.
Een prachtige camping, met wat veel hoogteverschil, maar lekker in de schaduw en in mijn bus een tripje naar Tomar gemaakt. Dit is de camping waar de vorige frustratiepost vandaan kwam. Ik zeg er nu niks meer over….
Als eerste van ons veldje vertrokken om files te vermijden. De camping afrijden is met de bus best goed te doen (erg steil), maar de caravans moesten soms door de eigenaar naar boven gereden worden met de jeep.

Omdat ik op de heenreis al aangegeven had graag even een kijkje te nemen in Fatima, besloten we daar op af te koersen en er een rondje te maken.
Heerlijk rustig, dus ziet het er best vreemd uit, zo’n leeg plein. Op zondagen of heiligen dagen staat het plein stampvol.
Bedevaartgangers (voornamelijk vrouwen) kruipen op hun knieën over een witte band op het plein. Wees gegroetjes biddend en met kaarsen op hun schouders.
Sowieso worden er massa’s kaarsen verbrand daar…meters en pakketten dikke en dunne kaarsen. Wij hebben het niet gezien, maar op het plein achter het heiligdom kun je wassen lichaamsdelen kopen om te verbranden en zo te bidden voor genezing.

Vanuit Fatima doorgereden naar Nazare, die hoge golven wilde ik wel even zien. De camping had echt geen enkele rechte plek en ik denk dat wij het laatste plekje hadden dat niet in een zandbak lag. Er werd een grote groep verwacht, dus de beste plekken waren afgezet met een rood lint…mwah. Omdat het wel erg steile paadjes naar zee waren, hebben we in mijn bus de volgende dag een rondje naar het strand en de omgeving (hoog en laag) gemaakt. Ons eerste souvenir gescoord, want weggooi bekertjes voor de kleine lekkertjes bij de koffie is het niet helemaal. Oh en de golven…..die zijn er alleen in de herfst en de winter.

De camping waar we nu staan (na weer een vreemde maar mooie rit vanuit Nazare) is in Figueira del Foz. Een heel grote stadscamping waarvandaan je prima (eindelijk eens) kunt fietsen naar het strand en winkels. De eerste avond een knaller van een onweersbui en de laatste twee dagen af en toe zon en soms zwaar bewolkt met een fris windje. Even wennen aan deze temperatuur.

Van vriend Ger heb ik ooit begrepen dat je in de weekenden eigenlijk niet op een stadscamping moet zijn, dat beaam ik nu van harte.
Omdat het morgen een nationale feestdag is, hebben de mensen een lang weekend. Dan komen ze met hele families, tentjes en vooral veel tafels met eten en drinken bij elkaar staan.
Hier staan nu grote gezinnen, groepen (een brommer/motor club), kuddes kleine kinderen met de scouting en heel veel groepjes met vrienden. Gelukkig gaan we morgen weer verder.
Nog steeds geen plan, dus we volgen gewoon de kustlijn omhoog naar Spanje.

Geen plan is fijn
Ik had verwacht dat ik in- en uitpakken vervelend zou gaan vinden, maar niets is minder waar. Omdat alles een vaste plek heeft en er ruimte genoeg is, is aankomen en vertrekken een fluitje van een cent.
Ik had ook verwacht dat ik wel een keer naar huis zou willen, maar ook dat is niet het geval.
Wel gaat nu ‘de terugreis’ beginnen, want langzaamaan moeten er soms wel wat meer meters gemaakt worden. We hebben afgesproken dat als ik te snel wil, we overleggen of de wegen zich scheiden of dat we de ritten meer over de dag uitsmeren.

Geen haast en nog steeds is het heerlijk om te zwerven.

Zoals altijd: links naar de camping volgen.

3 thoughts on “En weer verder

  1. Zo leuk om mee te lezen. En herkenbaar. Van de winter deels dezelfde reis gemaakt. Camping Markádia is super. Op de camping bij Tomar (leuke plaatsje) van het Nederlandse jonge stel waren wij de enige gasten. Was dus prima.
    Nog heel mooie reis verder.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top