En ruta

De dagen glijden voorbij en we hebben (met vallen en opstaan) een ritme gevonden.
Inmiddels zijn we bijna drie weken op weg, dus dat is ook wel nodig.

Waarom ik niet echt in een ritme kom?
Misschien omdat Spanje net even onbekender is dan Frankrijk. Soms zijn er best wel taalproblemen. Ook vind ik het ingewikkeld om de juiste route en wegen te vinden. Daarvoor moet je echt wat onderzoek doen.
Sommige rijdagen ben ik ‘niet in vorm’ en mis ik afslagen of luister te goed naar Google en rijden we op onooglijke weggetjes. Te smal om relaxed te rijden (tegenliggers zijn een drama daar).
Belangrijk is ook het weer wisselvallige weer, soms warm en zonnig en in no-time ontwikkelt zich een (niet aangekondigde) onweers- of regenbui.
Echt lekker buiten zitten verandert dan snel in, inklappen en dichtklappen.
Skip mist gras! Op campings en camperplaatsen is het kiezelwerk. Steden en dorpjes hebben weinig groenstroken (heel veel kunstgras), dus soms zijn de loopjes gewoon een moetje in plaats van ontspannend.
Verder doet hij het prima en als hij zou kunnen praten, zou hij zeggen dat hij het wel goed heeft. Hapje hier, restje daar en lekker op ons bed of zijn eigen stretchertje.

De omgeving.
Inmiddels ben ik er wel achter dat de Costa’s (voor zover we er langs gereden zijn) en de omgeving me nog niet kunnen bekoren. Vakantieplaatsen worden afgewisseld met rommeldingen als fabrieken of kwekerijen. We zijn dus een beetje weggetrokken van de kust. Logisch ook, want Sevilla ligt ook niet aan zee.
Er zullen vast heel mooie stukken langs de kust zijn, wie weet gaan we ook nog wel terug die kant op.
Op 5 mei zijn we Spanje ingereden en inmiddels hebben we Murcia achter ons liggen.
We hebben inmiddels de rotonderitus van alle rotondes die we passeren. Omdat we geen snel- en tolwegen rijden is dat wel het logische gevolg. Soms pikken we dus echt even een stukje snelweg, want dat rijdt prima en schiet ook wel eens een beetje op.

De slaapplaatsen.
Via polarsteps kijken we bij anderen welke plaatsen ze leuk vinden.
Soms een gratis plek, soms een camping (lang leve Acsi) en soms een grote misser.
De grootste misser was een camperplaats in Peniscola. De bedachte camping was dicht en we volgden bordjes naar een camperplaats voor 15 euro per nacht. Wat een drama!
Twee keer verkast, de eerste keer omdat alles kleine grasklitten was….de pest voor Skip. Verplaatst naar kunstgras, maar een grote groep Spaanse kinderen was op schoolkamp. Dampende beats, een schuimparty en een hoop gegil.
Dus weer verkassen, naar een rustiger plek op de camperplaats. Blazen ze daar een springkussen op en ‘s avonds werd er van alles gedaan op datzelfde terrein.
Ik heb dus mijn geld teruggehaald. Skip kostte trouwens 10 euro, dat was 5 euro minder dan wij met bus (en stroom).
Op de volgende camperplaats (heel relaxed, met mensen die er soms weken staan), ontmoette ik een mede digibrigadier uit Nieuwegein. Grappig wel.

Omdat we beiden ook wel iets meer wilden ‘zien’ en meer wilden fietsen, hebben we vlak na Valencia een prima camperplek gevonden. Op de fiets naar en door Valencia. Prachtige stad. Vooral her park waar je doorheen fiets is fantastisch, maar ook de fietspaden langs het strand. Ondanks de giga-drukte (nergens een plek om te eten) genoten van die dag.
Ook in Bellus hebben we lekker gefietst en stonden we op een heel fijne rustige plek.
Gisteren (14 mei) was het een mindere reisdag en hadden we moeite om een campeerplek te vinden. Uiteindelijk kakten we om half vier in op een camping in Crevillant.
Lesje geleerd: plannen en weten waar je heen gaat.
Dus vandaag (om ook eens niet zoveel te rijden) om elf uur in Lorca aangekomen. Voor 1 euro staan we aan de rand van de stad en konden we gelijk vanmorgen de markt over.
Hopelijk wordt het droog, zodat we straks ook even het stadje in kunnen.
Vanmorgen heb ik ook de weekend camping in het Spaans (met whatsapp) gereserveerd.
in Freila. Ik heb niet gekeken naar de prijs, maar wel naar de omgeving, een zwembad en een restaurant. Effe niks!