De N2 enzo

Wat vliegt de tijd! Het weer is opgeknapt en we hebben een aardig reisritme te pakken.

Vanaf Chaves zijn we begonnen aan de N2.
De avond voor vertrek vanuit Chaves een onverwacht leuke avond. Onderweg bij het scoren van meer stempels in ons paspoort, kwamen we de Frans/Nederlandse buren tegen. Samen een kop koffie op het terras gedaan. Laat in de middag stond er ineens een oude bekende van Antoinette voor de tent.
Zij waren haar al op twee andere campings tegen gekomen. We besloten om de buren en de oude bekenden uit te nodigen voor de borrel. Wat een gezelligheid met zomaar ontmoetingen mensen.

Vroeg vertrokken uit Chaves om richting Villa Real te rijden.
Ik had op het dashboard een geeltje met de kilometerpalen waar iets ‘te zien of te doen’ zou zijn.
Bij 12,9 km dit, bij 20 km links kijken en bij 29,3 km stoppen.
Netjes hield ik me (als voorrijder, dat is inmiddels standaard) aan de aanwijzingen.
Omdat we een klein stadje zouden overslaan, besloten we een stempel te halen bij de Bombeiros (brandweer). Geinig wel, want ze weten daar gewoon dat er (domme) toeristen langskomen voor een stempel. Even op de foto met de mooie auto en doorrrrr.
Wat een schade hebben de bosbranden aangericht. In dit deel van Portugal is het echt soms schrikwekkend kaal en zwart.
Op de stadscamping van Villa Real overnacht. Mwah…..maar groen en lekker lopen met Skip. De stad in was geen optie, want we moesten even wennen aan de dertig graden en het loopje was erg saai, de stad eigenlijk ook.

Omdat ik de betere zoeker ben (en niet altijd de app van CamperContact gebruik) had ik voor de volgende stop een Quinta bedacht (wijnboerderij). Op de website zag ik dat we gratis konden staan, maar dat het wel fijn zou zijn om iets ‘te kopen’

De rit erheen vanaf Villa Real was er een met hindernissen. Google Maps wilde ons NIET over de N2 laten rijden en stelde telkens de route bij. Het gevolg was dat we ons vastreden in een piepklein dorp en daar een gigantische file veroorzaakten.
Daar waar je dan in Nederland voor rotte vis wordt uitgemaakt, zijn ze in Portugal relaxed en behulpzaam. Zo behulpzaam dat een goed Engels sprekende dame met een kleine baby, ons zelfs voor wilde gaan om terug te komen op de N2.
Niet ons beste route dagje dus.
Weer terug op de N2, werden we (dat wist ik), er snel afgeleid over een kleinere N weg.
FANTASTISCH, vlak langs de Douro en daarna de bergen in door wijnvelden. Overal Quinta’s waar je mag parkeren voor de nacht (als je maar iets koopt).
Na een stevige klim en slingerwerkweg kwamen we aan op Quinta da Padrela en werden heel erg gastvrij ontvangen door de eigenaar. We konden kiezen, om 5 uur een wijnproeverij of om 10 uur de volgende ochtend. Het werd dus 5 uur (onze vaste borreltijd).
Heel veel uitleg over de 6 wijnen (wit, rose en rood), de olijfolie en de tawny port (20 jaar).
Weinig uitwisseling met de andere gasten, maar wel erg leuk om mee te maken (en leerzaam).

Vandaag (moederdag) heel rustig gerommeld, gepoetst en de was klaargemaakt. Morgen even flink inslaan (koelkast is leeg) en de was doen bij een Intermarche.

We hebben besloten om het strakke regime van de N2 los te laten en wat zijsporen te gaan bewandelen. Als het goed is (als er plaats is) slapen we morgen op een andere Quinta en hebben we zelfs voor dinsdag een reservering op een kleine camperplaats gemaakt voor een paar dagen. Daar kunnen we eens gaan fietsen.

Overpeinzingen
Het is verbazingwekkend hoe makkelijk het samen gaat. Een eigen ritme maar toch samen.
Koken, afwassen, de borrel gewoon allemaal in een vanzelfsprekende routine rollend. Mooi en heel fijn om zo samen te reizen.

3 reacties op “De N2 enzo

  1. Een fijn verslag om te lezen. Zo mooi dat tegenslag (je vastrijden in een dorpje) ook een bron van mooie ontdekkingen kan zijn (mensen die aardig en hulpvaardig zijn). Vooral van je overpeinzingen word ik blij. Ik wens je nog een mooie reis verder

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top