Bergen en dalen

Vorige post schreef ik al over mooie ontmoetingen. In Entrevaux trok ik op met Mirjam, ook een solo reizigster. Het mooie van camping ontmoetingen vind ik, dat je eigenlijk overal met elkaar over kunt praten. De levensverhalen van mensen zijn mooi en ook leerzaam.
Ik realiseer me telkens weer dat ik eigenlijk een geluksvogel ben. Financieel onafhankelijk, geen grote zorgen, geen ziek en zeer.
Dat gevoel probeer ik de laatste dagen zo veel mogelijk vast te houden. Soms gewoon even niks doen en een beetje rondkijken en tevreden zijn.

Maandagochtend namen we afscheid van elkaar en gingen we ieder een andere richting op.

Omdat ik voor 12 uur op de volgende camping moest zijn, was de vertrektijd om half negen, wel erg vroeg. Ik merk dat ik het fijn vind om toch de avond voor vertrek al zoveel mogelijk de spullen op te ruimen zodat ik eigenlijk alleen het dak hoef te laten zakken en de stekker uit de stroompaal hoef te trekken. Het hangt van het weer af, of ik eerst nog rustig een ontbijtje neem, of gelijk weg rijd en later wat eet en drink.
Omdat ik geen fiets bij me heb, moet ik de boodschappen ook goed plannen. In Entrevaux zit naast de camping een supermarkt, dus daar heb ik weer voor 4 dagen voorraad ingeslagen.

Gorges du Verdon
Vanuit Entrevaux doorkruiste (nou ja doorslingerde) ik de bergen door de Gorges du Verdon. Om eerlijk te zijn koos ik wel de minst spannende route. Die echte, heel erg stijgende en dalende D-weggetjes sla ik liever over. Van anderen had ik al gehoord dat de hoge route de mooiste uitzichten heeft, maar ook soms wel erg enge dunne weggetjes. Ik pas daarvoor. Door Castellane en langs de camping waar we ooit met de kinderen stonden, kon ik dus gewoon genieten van de route. Ongelofelijk mooi om doorheen te rijden. De hoge bergen met daartussendoor de razende rivier de Verdon.
Gelukkig reed er ruim 20 kilometer een bejaarde Fransoos voor me uit, met een slakkengangetje, zodat ik ook om me heen kon kijken. De foto die ik onderweg op een uitzichtpunt nam, gaf niet de schoonheid weer die ik met mijn ogen zag. Weggegooid dus.

Om tien over half twaalf draaide ik de weg naar Camping La Source op. De camping ligt aan het meer van Sainte Croix. Grijs water als het bewolkt is, maar prachtig azuurblauw als de zon schijnt. Wat een schitterende omgeving. Tussen het meer en de camping ligt een beboste strook, zodat Skip ook alle wandelruimte heeft. Dat heeft hij na een slingerrit door de bergen ook echt nodig, want hij is misselijk als we uit de bus stappen.

Vanaf de camping klim je naar het dorp Les Salles Du Verdon, waar restaurantjes en een bakker zitten. De ochtendroutine is dus: douchen, bed inklappen, Skip aan de lijn en broodjes halen. Voor de lichaamsbeweging nemen we de lange dalende route naar het meer om daarna nog een extra loopje te doen door het bos. Prima dagstart.

De camping is stampvol (alhoewel er vandaag op woensdag erg veel mensen wegrijden).
Het is niet de camping zoals ik die graag heb, want alle plaatsen zijn afgebakend en je hebt dus weinig uitzicht. Tegenover mij staat een solo reiziger Mr. Ducato (zo heet zijn wifi netwerk). We kwamen aan de praat toen ik bij mijn Engels buren mopperde over het feit dat ze hun Diesel een half uur lieten draaien. Later bleek dat ik de baby wakker maakte, toen ik op het raam klopte. Het is tussen ons niet meer goed gekomen.
Met de buurman wel, we hebben de eerste avond samen geborreld en daarna samen voor de bus gegeten. Ook hier zijn de ervaringsverhalen uitgewisseld en geeft hij me tips voor volgende plekken om naartoe te gaan.

Morgen gebruik ik zijn tip en rijd ik waarschijnlijk naar Mausanne-les-Alpilles. De voorspellingen voor de komende twee dagen zijn matig, maar ik heb inmiddels ontdekt dat voorspellingen niet altijd uit hoeven komen.
Straks lunchen we in het dorp en vanmiddag ga ik maar even aan wat huishoudelijke taken. Ik moet hoognodig mijn kleding herordenen, want ik weet inmiddels niet meer wat waar ligt.

Nog maar anderhalve week te gaan…..de tijd vliegt echt voorbij!

8 thoughts on “Bergen en dalen

  1. De fantastische gorges de Verdon wat heerlijk om er over te lezen! Wat ben je goed bezig! Bedankt voor je verslag!
    Ymir

  2. Ah, de Gorges. Dat is bijna een jeugdherinnering, zo lang geleden. Wel prachtig daar. Veel plezier nog en groeten aan Skip 😇👍, niet dat ie nog enige herkenning zal hebben na zoveel buitenland.

  3. Wat een inspiratie en energie doe jij op! En ik geef je geen ongelijk om die D-wegen lekker links (of rechts) te laten liggen. Benieuwd wie je allemaal tegenkomt.

  4. Af en toe een pas op de plaats. Ik ook las ik pas voor pas. Snap ik, Gert en ik reden de passo del Gavia in Italië. Mistig ook nog. Vakantie is bedoeld om tot rust te komen. Volgens mij doe je dat goed! Liefs.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top